EPICURIA

Τρίτη, 15 Απριλίου 2008

Θεωρίες Συνωμοσίας: 10 ενδιαφέρουσες... αλήθειες (;)

Τετάρτη, 09 Απριλίου 2008

Γιατί καίγονται οι ΗΠΑ για τα Σκόπια;

Γιατί καίγονται οι ΗΠΑ για τα Σκόπια;

Αυτή είναι η αλήθεια!

.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μόνο δύο είναι, τα ανθρώπινα κατασκευάσματα που διακρίνονται από το Διάστημα: το Σινικό Τείχος και το Camp Bondsteel.
Το Σινικό Τείχος όλοι το γνωρίζουμε ,το Camp Bondsteel όμως πολλοί λίγοι.
Είναι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόσμο και βρίσκεται ακριβώς ...δίπλα μας. Στο Κόσσοβο!!
H εταιρεία Halliburton (που ως γνωστό διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Dick Cheney, μέχρι το 2000 ) κατασκεύασε το Camp Bondsteel (μέσω θυγατρικών), και το «συντηρεί» χάρη σε ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια που υπέγραψε ποτέ το Πεντάγωνο των ΗΠΑ.
Η Halliburton όμως δραστηριοποιείται στα Βαλκάνια και σε πλήθος έργων, με κύριο την μελέτη κατασκευής του ενεργειακού αγωγού ΑΜΒΟ, που... "συνέπεσε" να διέρχεται από την περιοχή της βάσης και θα μεταφέρει πετρέλαιο από το Μπουργκάς στην Αυλώνα.
Στην ουσία δηλαδή καθιστά τις ΗΠΑ ρυθμιστές της "κάνουλας"... στο ρωσικό πετρέλαιο .
Οι ιθύνοντες της κυβέρνησης Bush γίνονται ιδιαίτερα πιεστικοί για να κλείσουν τα ανοικτά θέματα στην περιοχή , αφού αναμένεται να χάσουν την εξουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2008 και φοβούνται τις οικονομικές ...αλλαγές από τους "χορηγούς" των Δημοκρατικών .
Αυτοί καίγονται λοιπόν και όχι εμείς. Εάν θέλουν έχει καλώς , εάν όχι ...Veto !!!

Camp Bondsteel.

Το Camp Bondsteel είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση που δημιούργησαν οι ΗΠΑ μετά τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Βρίσκεται στο Κόσοβο. Για την ακρίβεια καταλαμβάνει εκτάσεις στα εδάφη τόσο του Κοσσυφοπεδίου όσο και της ΠΓΔΜ, παρ’ ότι τα σύνορα των δύο προτεκτοράτων δεν είναι οριοθετημένα. Άλλωστε οι αμερικάνοι δεν έλαβαν υπόψη τα σύνορα όταν σχεδίασαν την τεράστια αυτή βάση. Η τοποθεσία επιλέχθηκε με βάση τους σχεδιασμούς των κρίσιμης σημασίας ενεργειακών δρόμων που ήδη, πριν από το 1992, είχαν χαραχτεί στους χάρτες των μεγάλων αμερικάνικων εταιρειών και του Πενταγώνου.

Το Camp Bondsteel οικοδομήθηκε για να προστατεύει τον αμερικάνικων συμφερόντων διαβαλκανικό αγωγό AMBO (Albania, Macedonia, Bulgaria Oil). Μια και μιλάμε όμως για συμφέροντα, ωμά οικονομικά συμφέροντα, ας συγκρατήσουμε δύο ονόματα εταιρειών: της Halliburton και της θυγατρικής της Brown & Root Services. Η μεν πρώτη ηγείται του κονσόρτσιουμ του αγωγού AMBO, η δε δεύτερη οικοδόμησε και παρέχει επιμελητειακή υποστήριξη στο κολοσσιαίο Camp Bondsteel.

Στα σερβικά ερείπια

Ο «πρίγκιπας του σκότους», όπως του αρέσει να τον αποκαλούν, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσέινι, υπήρξε, μέχρι να ενδυθεί το φράκο του πολιτικού, «βασικός μέτοχος» της Halliburton. Για να μη ξεχνιόμαστε…

Τον Ιούνιο του 1999, ως αποτέλεσμα των βάρβαρων και ισοπεδωτικών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας, ο στρατός των ΗΠΑ «απαλλοτρίωσε» περί τα 10.000 στρέμματα αγροτικής έκτασης, κοντά στο νοτιοανατολικό Κόσοβο, στην πόλη Ουρόσεβατς, επάνω στα αδιευκρίνιστα σύνορα με την ΠΓΔΜ, και άρχισε την κατασκευή του στρατοπέδου.

Το Camp Bondsteel σήμερα αποκαλείται από τους αμερικάνους «Grand Dame» (Μεγάλη Κυρία), ετοιμάστηκε μέσα σε τρία χρόνια, εκτείνεται και στις δύο πλευρές των υποτιθέμενων συνόρων με την ΠΓΔΜ και εξυπηρετεί περισσότερους από 7.000 στρατιώτες, δηλαδή τα τρία τέταρτα του συνόλου της δύναμης που διατηρούν οι ΗΠΑ στην περιοχή.

Το οδικό δίκτυο μέσα στο στρατόπεδο ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα, που οδηγούν στα περισσότερα από 300 κτίρια. Το στρατόπεδο είναι τόσο μεγάλο, ώστε χωρίζεται σε κεντρική, μέση και έξω περιοχή. Υπάρχουν υπαίθριοι χώροι αναψυχής, όπως και κλειστές αίθουσες για σπορ που είναι προσβάσιμες 24 ώρες το 24ωρο. Υπάρχουν επίσης εκκλησία, βιβλιοθήκη, αλλά και το καλύτερα εξοπλισμένο νοσοκομείο της Ευρώπης!

Σε αυτό το στρατόπεδο, ανάμεσα στα άλλα, σταθμεύουν 55 ελικόπτερα Black Hawk και Apache. Αν και δεν δημιουργήθηκε διάδρομος προσγείωσης αεροσκαφών, ο χώρος επιλέχθηκε επειδή ακριβώς έχει τη δυνατότητα επέκτασης και, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς, πολύ σύντομα θα μεταφερθεί εκεί η αμερικάνικη αεροπορική δύναμη που σταθμεύει στο Αβιάνο της Ιταλίας. Πέριξ του Camp Bondsteel ο αμερικάνικος στρατός ελέγχει 350 χιλιόμετρα δρόμων και 75 γέφυρες. Όλα αυτά γίνονται με τη δημιουργία φυλακίων και με επίγειες και εναέριες περιπολίες.

Μια πόλη - κράτος!

Την εργολαβία της κατασκευής ανέλαβε η Brown & Root Services Corporation. Για την κατασκευή δούλεψαν 24 ώρες το 24ωρο επί τρία χρόνια πάνω από 1.000 αμερικάνοι μηχανικοί και περισσότεροι από 7.000 αλβανοί εργάτες.

Σήμερα η Brown & Root Services εξασφαλίζει τη λειτουργία του στρατοπέδου. Φροντίζει για την παροχή 600.000 γαλονιών νερού τη μέρα και ηλεκτρισμού για τις ανάγκες μιας πόλης 25.000 κατοίκων. Φροντίζει για τη λειτουργία 1.200 πλυντηρίων ημερησίως, καθώς και για την παρασκευή 18.000 γευμάτων. Το προσωπικό που απασχολεί η Brown & Root Services ξεπερνά τα 10.000 άτομα και είναι κυρίως αλβανοί, οι οποίοι, για να… «αποφευχθούν οι πληθωριστικές πιέσεις» στην οικονομία της περιοχής, αμείβονται με 2 δολάρια την ώρα.

Όπως λένε οι ίδιοι οι αμερικάνοι που βρίσκονται στην περιοχή, η εχθρότητα που αντιμετωπίζουν οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στο γεγονός πως το Camp Bondsteel φαντάζει ως μια περιοχή η οποία βρίσκεται 100 χρόνια μπροστά από τον χώρο που την περιτριγυρίζει. Ο τόπος γύρω από το στρατόπεδο είναι πάμπτωχος με τον δείκτη της ανεργίας να φτάνει το 80%.

Τι γυρεύει μια τέτοια στρατιωτική εγκατάσταση μέσα σε μια περιοχή που «βρίσκεται 100 χρόνια πίσω»; Ας επισημάνουμε δύο αναφορές της «Ουάσιγκτον Ποστ» για το Camp Bondsteel:

* Είναι ένα φανερό σημάδι ότι οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει μείζονες δεσμεύσεις στην περιοχή και σχεδιάζουν να παραμείνουν επί μακρόν.

* Η αυξανόμενη αστάθεια στη Μέση Ανατολή υποχρεώνει τις ΗΠΑ να έχουν βάσεις και ελευθερία πτήσεων πάνω από τα Βαλκάνια για να μπορούν να προστατεύσουν το πετρέλαιο της Κασπίας.

«Μακεδονία» για ασφαλή ενέργεια…

Η αμερικάνικη Υπηρεσία Εμπορίου και Ανάπτυξης (*S Trade & Development Agency – TDA) χρηματοδότησε τις μελέτες βιωσιμότητας και τεχνολογικών απαιτήσεων της εταιρείας AMBO, που, ας σημειωθεί, έχει έδρα τη Νέα Υόρκη.

Ο πετρελαιαγωγός της AMBO, προϋπολογισμού 1,5 δισ. δολαρίων, αξιολογείται ως ένας από τους σημαντικότερους, από στρατηγική άποψη, αγωγούς, καθώς υπό αυστηρό αμερικάνικο στρατιωτικό έλεγχο μπορεί να συνδέσει τις αγορές της Ευρώπης με το πετρέλαιο της Κασπίας. Ακόμη και στην περίπτωση που μέσα στον αγωγό θα ρέει ρωσικό πετρέλαιο, αυτό θα οδεύει προς τις αγορές υπό την προϋπόθεση ότι θα το επιτρέπει η Ουάσιγκτον.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς γιατί ανάμεσα στους χρηματοδότες της AMBO εξέχουσα θέση κατέχουν οι EXXON - Mobil και Chevron. Πολύ περισσότερο κατανοεί γιατί η Μόσχα προσπαθεί με κάθε τρόπο να έχει τουλάχιστον το 51% από τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, όποτε αυτός κατασκευαστεί, ακόμη κι αν το υπόλοιπο 49% βρεθεί στα χέρια εταιρειών συμφερόντων ΗΠΑ.

Τελειώνοντας αξίζει να υπενθυμίσουμε όσα είχε πει ο βρετανός στρατηγός Μάικλ Τζάκσον, που με το «καπέλο» του ΝΑΤΟ βρισκόταν στην ΠΓΔΜ όταν η συμμαχία βομβάρδιζε τη Σερβία: Είναι απολύτως απαραίτητο να εξασφαλίσουμε τη σταθερότητα στη «Μακεδονία» και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να παραμείνουμε εδώ (το ΝΑΤΟ) για πολύ καιρό έτσι ώστε να μπορούμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια των ενεργειακών δρόμων που θα διασχίσουν τη χώρα…

Δευτέρα, 07 Απριλίου 2008

Ηλεκτρονικό τσιγάρο

Τετάρτη, 02 Απριλίου 2008

Η ώρα του βέτο έφτασε!

Η ώρα του βέτο έφτασε«E» 2/4
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ωρα πράξεων. Οι διακηρύξεις του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή περί προβολής βέτο στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στον βαθμό που δεν καταστεί δυνατή η εξεύρεση κοινά αποδεκτής ονομασίας, ήρθε η ώρα να μετουσιωθούν σε πολιτικές ενέργειες. Μέσω του ελληνικού βέτο θα είναι επιτέλους η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί αλλά και οι Ευρωπαίοι θα αντιληφθούν ότι είναι αδύνατο να εντάξουν την ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ παρά και ενάντια στην εκφρασμένη πολιτική βούληση της ελληνικής κυβέρνησης, ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχουν οι ίδιοι περί της σοβαρότητας ή μη των λόγων τους οποίους επικαλείται η Αθήνα για το βέτο της. Η άρνηση του πρωθυπουργού να συναινέσει στην πρόσκληση ένταξης θα έχει θετικά αποτελέσματα, ιδίως αν συνειδητοποιήσουν οι αμερικανονατοϊκοί ότι ήρθε πια η ώρα να συμβάλουν στην έναρξη μιας σοβαρής διαπραγμάτευσης, με προτάσεις συμβιβαστικές μεν, αλλά εναρμονισμένες με τις ελληνικές θέσεις και όχι με τις προκλητικές προτάσεις που παρουσιάζουν μέχρι σήμερα.

Εχει τεράστια σημασία για το τι θα γίνει από εδώ και πέρα η αποφασιστικότητα με την οποία ο πρωθυπουργός θα προβάλει το βέτο του και η κατηγορηματική άρνησή του να συναινέσει σε οποιασδήποτε μορφής διατύπωση στο κοινό ανακοινωθέν, που θα αναφέρει παραδείγματος χάριν ότι η ΠΓΔΜ εκπληρώνει ήδη όλα τα κριτήρια ένταξης στο ΝΑΤΟ, αλλά η πρόσκληση θα της απευθυνθεί όταν βρεθεί λύση κοινά αποδεκτή στο θέμα της ονομασίας.
Μια τέτοια διατύπωση συνιστά παγίδα, παρότι από πρώτη ματιά δείχνει να καταγράφει επίσημα την ελληνική θέση και να συναρτά την ένταξη με την ονομασία. Στην πραγματικότητα αδυνατίζει τη διπλωματική θέση της Αθήνας, αφού εντέχνως εξαιρεί τη στάση των Σκοπίων στο θέμα του ονόματος από το πνεύμα των κριτηρίων ένταξης και των συμμαχικών σχέσεων και την καθιστά πρόσθετο όρο, άρα μη προβλεπόμενο από τις αρχές και το καταστατικό του ΝΑΤΟ. Μια τέτοια φραστική διολίσθηση, όσο τεχνοκρατική και σχολαστική κι αν φαίνεται στο ευρύ κοινό, μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνη στο μέλλον, αν τα πράγματα σκληρύνουν και η Αθήνα συνεχίσει να προβάλλει επανειλημμένως βέτο.
Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αρνηθεί κατηγορηματικά να επιτρέψει οποιαδήποτε διατύπωση που θα αναφέρει ότι η ΠΓΔΜ πληροί τα κριτήρια ένταξης στο ΝΑΤΟ.
Οι συνθήκες είναι πολύ ευνοϊκές αυτή τη φορά για να μπορέσει ο πρωθυπουργός να τηρήσει αποφασιστική στάση, χωρίς την παραμικρή ταλάντευση, υποχώρηση ή συμβιβασμό.
Η ίδια η κυβέρνηση έχει πολύ καθαρή στάση: Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση έναντι όλων. «Καταστήσαμε σαφές ότι δεν επαρκούν απλές δηλώσεις συμφωνίας. Απαιτείται λύση που δεν θα επιτρέπει παρασπονδίες, ούτε υπαναχωρήσεις. Λύση με την επικύρωση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Λύση με τη σφραγίδα του ΟΗΕ», έχει υπογραμμίσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Στο θέμα αυτό έχει τη στήριξη και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, ο οποίος δήλωσε χθες, μετά την εμφανώς υψηλού συμβολισμού συνάντησή του με τον Κ. Καραμανλή, ότι «η Ελλάδα αδικείται» και ότι υφίσταται «πιέσεις ακόμη και από συμμάχους και εταίρους». «Οχι» σε κάθε μορφή διπλής ονομασίας, «όχι» σε κάθε προσπάθεια να ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ χωρίς να έχει λυθεί το θέμα του ονόματος τόνισε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Σύνθετη ονομασία με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες ανεξαιρέτως τις χρήσεις», έχει τονίσει ο Γ. Παπανδρέου.
Οσο για την Αριστερά, αυτή αντικειμενικά συμπαρατάσσεται με τη θέση του βέτο λόγω της συνολικής αντίθεσής της προς το ΝΑΤΟ, η οποία την οδηγεί να είναι από θέση αρχής εναντίον της διεύρυνσής του με οποιαδήποτε χώρα και όχι μόνο με την ΠΓΔΜ.
Η συνισταμένη των ανωτέρω οδηγεί τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού να τάσσεται αναφανδόν υπέρ της προβολής βέτο, θεωρώντας αφενός ότι η κυβέρνηση έχει κάνει υποχωρήσεις πέραν του δέοντος στο θέμα της ονομασίας και αφετέρου ότι αντί η στάση αυτή να ανταμειφθεί από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους με πίεση προς τα Σκόπια, οδήγησε σε συνέχιση των ΝΑΤΟϊκών πιέσεων προς την Αθήνα για νέες υποχωρήσεις.
Ετσι βέτο και μόνο βέτο θέλουν και περιμένουν οι Ελληνες.
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΤΑΔιαπραγματεύσεις από το καλοκαίρι
Μετά την προβολή βέτο στο Βουκουρέστι το πιθανότερο είναι πως η ΠΓΔΜ θα οδηγηθεί σε εκλογές. Μετά τις εκλογές αυτές, και ανάλογα με τη σύνθεση της κυβέρνησης που θα σχηματιστεί, θα διαφανούν και οι πραγματικές δυνατότητες έναρξης ή όχι διαπραγματεύσεων για το όνομα. Πρέπει από τώρα να θεωρείται μάλλον απίθανο να έρθει προς συζήτηση τον Δεκέμβριο το θέμα προσδιορισμού ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ - ΠΓΔΜ. Πιθανότερο είναι το θέμα να σημειώσει έξαρση πριν από την επόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, την άνοιξη του 2009.